حضرت على عليه السلام پس از آن كه از ايشان پرسيدند آيا خداوند جسم است يا نه اين حقيقت را در سخن حكيمانه‌اى اين چنين تفسير مىفرمايد : « مردم در توحيد سه مذهب دارند : اثبات از راه تشبيه ، مذهب نفى و مذهب اثبات بدون تشبيه . مذهب اثبات از راه تشبيه باطل است ، مذهب نفى نيز باطل است و راه در مذهب سوم اثبات بدون تشبيه است . » مذهب اوّل - همان مذهب صوفيانى است كه خداى خود را نظير خويش مىپندارند و وجود را هر چيزى مىدانند كه در جهان يافت شود و هرگز چيزى جز آن نيست و اين اقتضا مىكند كه وجود خدا شبيه مخلوقاتش باشد . مذهب دوم - همان مذهب فلسفى است كه خداوند متعال را به كنار از مخلوفات خود و بدور از ايشان و ناتوان از دخالت در امور آنها و نادان به نسبت به عملكردشان مىپندارند - پاك و منزّه است خداوند از اين كه چنين باشد - . اين هر دو گروه از بينش اسلامى بدورند ، بينشى كه معتقد است خداوند سبحان حقّ و مباين ؛ وجود است و وجود حقيقتى است كه بر او تكيه دارد و مملوك اوست پس خداوند يك چيز است و وجود چيز ديگر و ميان آن دو صفت مشتركى وجود ندارد ، زيرا خداوند ، خالق ، مالك و قدوس‌است و وجود مخلوقىاست تحت‌اختيار خدا .